on i ja, czyli małżeński dialog

zasypiam, ON wrzucił na mnie jakieś 100kg swojej żywej wagi

ON: heloł. to ja, leclerc

JA: przecież widzę

***

JA[do cota]: cza, nie widziałeś mojego zeszytu z przepisami? cholera, posprzątałam i nie mogę nic znaleźć

ON: też tak mam, zawsze jak sprzątasz, to potem nie mogę nic znaleźć

wiem, to czary. sprząta się po to, żeby nie można było nic znaleźć w tym porządku :>

ON: gdzie jest moja pianka do golenia?

JA: skończyła ci się

ON: wyrzuciłaś?!!

JA: puste opakowanie było

ON: nową piankę mi wyrzuciłaś?! przecież te opakowanie zawsze robi wrażenie, że jest puste. przestań wyrzucać moje rzeczy )(*&)&%^(&*(_)&^&*(^(**%^$%%$%#!!!!!

no. i wtedy ja:

z Demotywatorów ofkors

sorry :)

oglądamy "Vicky Cristina Barcelona" (ja chyba 15ty raz, kocham ten film i marię elenę).. ON pierwszy raz. w końcu się przełamał

ON: masz się nauczyć hiszpańskiego i opierdalać mnie po hiszpańsku, to będzie wtedy tylko jedne piwo

generalnie od wejścia w życiu nowego systemu "awantura - piwo" słyszę parę razy dziennie "jedno", "o, a za to będą dwa".

przestałam się przejmować, a ON liczyć.

i żyli długo i szczęśliwie w nieustannej huśtawce awantur i doładowywania :)